Trip, czyli podróż, to określenie stanu, w jakim znajduje się osoba po zażyciu substancji psychoaktywnych. Zmienia się wtedy postrzeganie świata, nasilają się odbierane bodźce, a myśli i emocje przeobrażają się i nabierają nowych treści, co jest spowodowane wpływem substancji na działanie układu nerwowego.

Nasz aktualny stan psychiczny i emocjonalny zostaje spotęgowany. Pojawiają się niezwykłe skojarzenia osób, rzeczy, miejsc, sytuacji, minionych przeżyć. Może się jednak zdarzyć tak, że nasz psychodeliczny świat przestanie być źródłem zabawy oraz duchowych uniesień, a przeobrazi się w koszmar na jawie, z którego będziemy chcieli się jak najszybciej wydostać.

Dlatego pamiętajmy, że chociaż trudne doświadczenia po psychodelikach zdarzają się raczej rzadko, to podróże psychodeliczne są nieprzewidywalne i mogą mieć bardzo nieprzyjemny przebieg.

Trudne doświadczenia i nieprzyjemne stany mogą pojawić się po zażyciu LSD, psylocybiny, meskaliny, salwinoryny A, DMT, 2C-X, DOX, NBOMe czy MXE. Czasem także po alkoholu, marihuanie, psychostymulantach (np. MDMA, amfetamina) lub nowych substancjach psychoaktywnych, które są bardziej nieprzewidywalne, działają dłużej lub są bardziej toksyczne.

Pomyśl o tym, gdzie i kiedy używasz. Czy przeszkadza Ci to w codziennym życiu? Tak? W takim wypadku powinieneś przystopować. Jeśli nie możesz dać sobie z tym rady, nie bój się pytać o pomoc.

Ty decydujesz, gdzie, jak, z kim i co zażywasz. Szanuj decyzje innych. Każdy podejmuje swoje własne decyzje.

Set & setting

Termin, spopularyzowany przez Timothy’ego Leary’ego, odnosi się do nastawienia psychicznego, okoliczności i otoczenia towarzyszących doświadczeniu psychodelicznemu.

Set — osobiste zasoby jednostki

  • Poziom bezpieczeństwa — wewnętrznego, z sobą i z otoczeniem
  • Stan fizyczny — choroby, rany, sytość, czas od ostatniego posiłku
  • Stan psychiczny — nastrój, trudne wydarzenia, choroby
  • Wiedza, filozofia życiowa, wizja świata i samego siebie
  • Doświadczenie w przyjmowaniu substancji
  • Wybór dawki substancji

Setting — warunki, otoczenie i kontekst sytuacyjny

  • Miejsce — dom, mieszkanie, natura, festiwal, klub, miasto
  • Poziom bezpieczeństwa — znajomość miejsca, ochrona obiektu lub wydarzenia, dostęp do bezpiecznej przestrzeni
  • Zapewnienie podstawowych potrzeb — komfortowa temperatura, dostęp do wody, żywności i toalety
  • Jakość relacji z osobami w otoczeniu lub towarzyszami podróży
  • Obecność tripsittera (opiekuna), specjalna ceremonia
  • Głośność i rodzaj muzyki

Odpowiednie przygotowanie i zadbanie o powyższe elementy wpłynie pozytywnie na doświadczenie.

Nie tripuj, jeżeli:

  • doświadczasz problemów natury psychicznej lub masz obniżone samopoczucie — doświadczenie psychodeliczne potęguje stan wewnętrzny, w tym zarówno myśli, jak i emocje;
  • nie jesteś odpowiednio przygotowany lub otoczenie Ci nie sprzyja, np. przebywasz wśród osób, które mogą źle odebrać Twój stan, albo czujesz, że to nie jest odpowiedni moment.

Osoby z zaburzeniami nastroju lub zaburzeniami psychotycznymi — albo z podatnością na te zaburzenia — powinny zupełnie zrezygnować z eksperymentów. Znaczenie ma również występowanie podobnych problemów wśród najbliższych krewnych. Znaj swoje skłonności!

Jeżeli zdecydujesz się tripować:

  • Uważaj, bo możesz trafić na substancję inną niż oczekiwana — dlatego zawsze sprawdzaj testem swoje substancje.
  • Zasięgnij informacji o substancji: źródło, działanie, skutki, przeciwwskazania, ryzyka, sposoby na ich uniknięcie.
  • Staraj się zażywać w wyluzowanych warunkach, gdzie czujesz się komfortowo i nie masz żadnych zobowiązań. Psychodeliki zwiększają wrażliwość na otoczenie — bądź w miejscu, gdzie czujesz się bezpiecznie, i z ludźmi, którym ufasz.
  • Uważaj na dawkę, zwłaszcza podczas pierwszych eksperymentów. Zacznij od 1/4 porcji i obserwuj efekty. Nie zaczynaj od mikrodotów ani kropli, bo trudniej je odmierzyć.
  • Zażywaj jedynie w szczególnych okolicznościach. Psychodeliki potęgują stan, w którym się znajdujesz: dobre samopoczucie może prowadzić do błogostanu, a dyskomfort do rozpaczy.
  • Pamiętaj, że psychodeliki mogą powodować halucynacje i zaburzać postrzeganie rzeczywistości. Rzeczy mogą czasem wydawać się inne, niż są.
  • Unikaj mieszania ze sobą substancji psychoaktywnych. Doświadczenie może stać się zbyt intensywne.
  • Jeśli zaczniesz czuć, że Twoje doświadczenie staje się zbyt nieprzyjemne, spróbuj się zrelaksować. Pomyśl, że Twój stan jest tymczasowy, to skutek substancji i wszystko wróci do normy. Udaj się do cichego miejsca; przebywanie z kimś również może pomóc.

Niepożądane stany

Odczucia po zażyciu psychodelików są bardzo indywidualne i nie sposób wymienić ich wszystkich. Musimy jednak pamiętać, że psychodeliki potęgują wszelkie stany wewnętrzne, także te trudne, co może wywołać m.in.:

  • Zaburzenia czasu i przestrzeni — zazwyczaj nie stanowi to problemu, jednak w niesprzyjających warunkach może wywołać poczucie zagubienia i obawę, że ten stan nigdy nie minie.
  • Falujące uczucie niepokoju — spotęgowanie ukrytych i nieuzasadnionych lęków, panika i paranoja, strach przed obłędem, myśli samobójcze.
  • Chęć ucieczki — poczucie bycia w potrzasku i fiksacja na potrzebie uwolnienia się z tego stanu.
  • Zaburzenia koordynacji ruchowej — nieprzyjemne odczucia związane z ciałem lub utratą jego poczucia (oderwanie od ciała), nadmierne pobudzenie, splątanie myśli oraz mowy.
  • Objawy somatyczne — mdłości, napady gorąca, przyspieszona akcja serca, wzrost ciśnienia krwi, rozszerzenie źrenic, tachykardia, zmiana poczucia własnego ciała.

Chcąc uniknąć powyższych stanów, musimy szczególnie zadbać o poczucie bezpieczeństwa — zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego — oraz o zasoby i umiejętności mogące pozytywnie wpłynąć na nasze doświadczenie (patrz: set & setting).

Gdy poczujesz się źle:

  • Jeżeli nie potrafisz sobie pomóc, znajdź w swoim otoczeniu osobę, która będzie w stanie to zrobić — np. tripsittera lub kogoś, komu ufasz.
  • Postaraj się odkryć czynnik obniżający Twój komfort i poczucie bezpieczeństwa, a następnie go wyeliminuj. Jeśli są to osoby, z którymi przebywasz — znajdź inne miejsce i towarzystwo. Jeśli są to potrzeby, np. głód czy pragnienie — zaspokój je.
  • Zapewnij sobie komfort: wodę, coś słodkiego, odpowiednią temperaturę.
  • Znajdź „swoją bezpieczną przystań” — miejsce, w którym będziesz czuć się dobrze.
  • Pamiętaj, że to normalne czasami czuć się źle, a nieprzyjemny stan jest spowodowany działaniem substancji i wkrótce minie.

Gdy chcesz pomóc

Należy wziąć pod uwagę różne formy pomocy — w zależności od intensywności nieprzyjemnego doświadczenia osoby, której chcesz pomóc. Trzeba zacząć od zapewnienia jej bezpiecznej przestrzeni, poprzez pełen nadzór do momentu całkowitego zaniku objawów, aż po ewentualny przymus fizyczny w przypadku, gdy osoba stwarza zagrożenie dla siebie lub innych.

  • Zminimalizuj bodźce zewnętrzne — zabierz osobę w komfortowe, spokojne i bezpieczne miejsce, gdzie nie ma hałasu, głośnej muzyki, tłumu ludzi oraz rażących świateł.
  • Upewnij osobę, że stan, w którym się znajduje, wynika z zażycia substancji, a objawy za jakiś czas znikną.
  • Zaproponuj zmianę otoczenia, np. wyjście na zewnątrz albo spacer — o ile osoba jest na to gotowa i są ku temu warunki. Ruch i zajęcie się czymś zadziała uspokajająco, podczas gdy leżenie z zamkniętymi oczami może nasilić objawy.
  • Realnie oceń swoje siły i umiejętności. Czy na pewno jesteś w stanie efektywnie pomóc takiej osobie i zapewnić jej bezpieczeństwo? To nie czas na eksperymenty i zgrywanie bohatera czy zabawę w szamana.
  • Nie wahaj się wezwać pomocy. Jeśli czujesz się niepewnie i wiesz, że nie jesteś w stanie udzielić odpowiedniej pomocy, a wokół nie ma żadnej innej osoby, która mogłaby to uczynić — wezwij karetkę i koniecznie poinformuj lekarza o tym, co dana osoba przyjęła.

Testuj substancje przed użyciem

Zdarza się, że zamiast oczekiwanej substancji występuje inna, niespodziewana, albo cała mieszanina. Niektóre z nich różnią się dawką, a nawet potrafią być bardzo niebezpieczne. Dotyczy to zwłaszcza podstawień w rodzaju NBOMe, które są aktywne w mikrogramach i mają znacznie węższy margines bezpieczeństwa niż LSD.

Zawsze staraj się sprawdzać swoje substancje. Testy odczynnikowe nie określą dawki, ale odróżnią najczęstsze podstawienia:

Źródło

Tekst pochodzi z artykułu „TRIP (Psychodeliczna Podróż)” opublikowanego przez SIN — Społeczną Inicjatywę Narkopolityki i publikowany tu za zgodą. Wersja na tej stronie została zredagowana pod kątem interpunkcji i uzupełniona o odnośniki do testów.

W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod 112.

Wynik testu nie oznacza, że substancja jest bezpieczna. Żadna substancja nie jest w 100% bezpieczna.Ten artykuł publikujemy w celu redukcji szkód. Nie zachęca do używania substancji psychoaktywnych ani nie zastępuje porady medycznej.